Reportages

Op wereldavontuur

Bijna drie jaar geleden besloot Inge Poell (42) uit Enschede het roer drastisch om te gooien. Samen met haar drie dochters vertrok ze op de bonnefooi naar Costa Rica. Het startpunt van een avontuurlijke wereldreis waarvan het einde nog lang niet in zicht is.

Ze had het prima voor elkaar in Enschede. Een leuk huisje, fijne buren en familie, leuk werk. Toch voelde Inge een innerlijke behoefte naar een ander leven. Een leven met meer vrijheid, minder regels en meer tijd voor haar kinderen. Dat besef, nu bijna drie jaar geleden, deed de Twentse besluiten haar overzichtelijke leven te verruilen voor een groots avontuur: de wijde wereld intrekken. “Ik heb best getwijfeld over deze beslissing”, vertelt ze vanuit Thailand. “Ik ben alleenstaande moeder, de vader van mijn dochters woont in het buitenland. Mijn dochters waren nog jong. Silvana was veertien, Sheree acht en Suze nog maar drie jaar. Ik wilde hen heel graag zelf onderwijs geven maar dat kan in Nederland niet zo maar. Om niet meer onder de Nederlandse leerplicht te vallen, zat er maar één ding op: mij en mijn dochters uitschrijven. Achteraf gezien was dat net het duwtje dat ik nodig had. Ik wilde graag meer vrijheid en zeggenschap over de manier waarop mijn kinderen leren.”

Enkeltje Costa Rica
Inge kocht van haar laatste geld vier enkele tickets Costa Rica. Hier bleven ze zes maanden. Na Costa Rica reisden ze door naar Panama, Nicaragua, Colombia, Ecuador, Peru en Mexico. Vanuit Mexico zijn ze, via Nederland, naar Thailand gevlogen om vandaaruit naar Maleisië en Bali door te reizen. Op haar lijstje staan onder meer nog Myanmar en de eilandengroep Vanuatu dat door de klimaatverandering langzaam door het stijgende zeewater verdwijnt. Het lijkt een uitgestippelde reis, maar dat is het niet. “We hebben geen plan en leven zoveel mogelijk bij de dag. We moeten alleen rekening houden met eventuele visa van het land waar we op dat moment zijn. Door het per dag te bekijken is er ruimte om heel natuurlijk naar een volgende bestemming te gaan. We laten ons leiden door mensen of ervaringen die op ons pad komen.”

Geld verdienen
Ondanks dat het leven in deze landen relatief goedkoop is, moet er wel brood op de plank komen. Inge verdient haar geld online. Ze schrijft artikelen, schrijft over hun avonturen op de blog travelingbeyondborders.com, heeft een Nederlandse webwinkel lievernatuurlijk.nl en binnenkort komt haar eerste boek ‘From fear to freedom’ uit. “We liggen zeker niet de hele dag cocktails te drinken op het strand. Voor ons is dit geen reis, maar ons leven. De was en de boodschappen moeten ook gedaan worden. Maar er is altijd wel tijd om naar het strand te gaan en te ontspannen. En belangrijk voor ons: tijd om nieuwe dingen te zien en doen en uit onze comfortzone te kruipen.”

Lokale contacten
Ze neemt in ieder land de tijd om te leven. Haar onderkomen ter plekke is meestal een huisje of een kamer bij lokale bewoners. Zo hebben ze geslapen in half verlaten gebouwen, in de woestijn, op het strand, in een oude schoolbus, maar ook in appartementjes en huisjes met tuintjes. Het leven met de lokale bevolking levert bijzondere contacten op. “Toen we in Costa Rica in de jungle woonden hadden onze buren niets. Hun huisje was van materiaal dat ze gevonden of gekregen hadden. En vast inkomen was er niet, ze leefden vooral van het bos. Toch deelden ze alles wat ze hadden, een kokosnoot, suikerriet of iets wat ze die dag vonden. Dat zijn bijzondere vriendschappen die verder gaan dan cultuur, religie of status.”

Erg wennen
Het is echter niet alleen maar hosanna. De eerste zes maanden waren moeilijk. “De overgang van een Westers leven naar een leven in de Costaricaanse jungle was af en toe pittig. Vooral voor Silvana. Zij had het langste in het Nederlandse onderwijssysteem gezeten en moest echt wennen aan het nieuwe leven. Nu, drie jaar later, wil ook zij niet anders meer en gaat leren heel natuurlijk. ‘Not all classrooms have four walls’ is een uitspraak waar heel veel waarheid in zit. Alles wat je op school kunt leren, kun je ook leren buiten een klaslokaal. Wereldgeschiedenis, aardrijkskunde, taal, rekenen, kunst en cultuur, het is overal om je heen als je je daarvoor open stelt. Mijn kinderen gaan naar lokale activiteiten, zoals sport en kunst. Ook doen ze online cursussen als ze bepaalde interesses hebben. Inmiddels spreken ze drie talen vloeiend.”

Zware aardbeving
De ervaring die op Inge nog het meeste indruk heeft gemaakt, is een zware aardbeving van 7.9 op de schaal van Richter in Ecuador, nu twee jaar geleden. “Zo’n natuurramp is iets wat je hele leven bij blijft. Ik zie het nog voor me hoe we de berg op renden, ik met kleine Suze in mijn armen, de kinderen er achteraan rennend. Ondanks deze ervaring heeft Ecuador, van alle andere landen tot nu toe, het meeste mijn hart gestolen. Niet alleen is het een prachtig land, maar de mensen zijn hier zo vriendelijk en authentiek. De inheemse bevolking spreekt geen Spaans maar deelden altijd een lach of eten met ons. Waar we ook kwamen, heel bijzonder.”

Eind niet in zicht
Inge en haar drie dochters zijn nu bijna drie jaar onderweg. Ondanks haar twijfels destijds, heeft Inge geen moment spijt gehad. Sterker nog, het heeft haar juist veel gebracht. “Wat ik geleerd heb, is dat niets zeker is in het leven en alles verandert. Ja, het is spannend als je niet weet wat je morgen te wachten staat. Maar na bijna drie jaar reizen weet ik dat alles echt goed komt. Keer op keer opnieuw vallen dingen op hun plek, vinden we wel weer een huisje of ontmoeten we de juiste mensen die ons de weg kunnen wijzen. Een groot deel van de magie van dit leven is dat we niet ver vooruit kijken. Ik wil me graag laten leiden door het nu en de vrijheid behouden om bij te sturen. Wat mij betreft duurt het dus nog even!”